nieuws: Omgevingswet en monumentenbiotoop

De Omgevingswet in wording vraagt aandacht voor de omgeving van een monument. Dat ruimtelijke aspect kan in de monumentenbeschrijving worden opgenomen. Maar hoe definiëren we ‘omgeving’ en hoever strekt de invloed ervan? Deze vragen verkennen we in vier gemeenten. Het kunnen meewegen van de ‘monumentenbiotoop’ bij ontwerpopgaven vraagt om een concrete duiding ervan.

  • In de Bredase wijk Boeimeer bestaat de indirecte omgeving van de monumentale kerkgebouwen uit een assenkruis: twee haaks kruisende assen die de wijk structureren met kerkgebouwen op de vier uiteinden van die assen.
  • In Hoek van Holland en op Walcheren resulteert een cultuurhistorische verkenning o.a. in een lijst waardevolle panden. Het aspect omgeving is opgevat als ge-thematiseerde ruimtelijke stelsels die het verhaal vertellen en verschillende vormen kunnen aannemen: o.a. het schootsveld rond het fort als ‘verboden kring’ en de haakwal als beschutte rug voor de oudste monumenten in Hoek van Holland; en op Walcheren de ruilverkaveling als landschappelijke drager voor de boerderijen en de Manteling als bosrijke zone voor de inbedding van toeristenkerken en huisjesparken.
  • Op het voormalige werkeiland Lelystad-Haven wordt de omgeving van de aanstaande monumenten bepaald door de ensemblewerking van het ‘Stenen Kamp’ én door de onbebouwde randzone met dijktaluds die het eilandgevoel oproepen.

nieuws: werk aan de winkel!

vM_Maastricht_Old_Hickory_170926_def_Pagina_01Leegstand heeft de winkelstrip met bovenwoningen aan het Old Hickoryplein in Maastricht geen goed gedaan. De kruidenier, de bakker en de drogist zijn vertrokken. Hun plek wordt tijdelijk ingenomen door antikraak-bewoners. Eigenaar Servatius wil graag de hele strip opknappen, de winkelunits verbouwen tot seniorenwoningen en in één moeite door meteen de sociaal onveilige achterkant van het complex verbeteren. Dat wil Servatius allemaal doen met zorg voor de bestaande kwaliteiten. Het betreft namelijk ‘Maastrichts Erfgoed’ uit de jaren vijftig naar ontwerp van de architecten A. Swinkels & B. Salemans. Daarom is een bouwhistorische verkenning opgesteld met o.a. aandacht voor de stedenbouwkundige context, de verscheidenheid aan woningtypologieën, het architectonische handschrift en de veranderingen sinds de oplevering. Vanuit die invalshoeken zijn alle onderdelen ook gradueel gewaardeerd. Bovendien zijn concrete aandachtspunten geformuleerd voor de transformatieopgave, zodat deze strip weer betekenis voor de buurt kan krijgen. De plannenmakerij kan van start!

nieuws: gouden jubileum met een voorgeschiedenis

Meijel_cultuurhistorie_erfgoed_Lelystad_werkeiland_01Lelystad viert dit jaar haar 50-jarig bestaan. De komst van de eerste stadsbewoners in 1967 was immers een bijzondere mijlpaal. Toch woonden er toen al geruime tijd werklui in permanente huisvesting. Deze oudste woningen van Lelystad staan op een werkeiland dat in 1950 werd aangelegd voor de inpoldering van Flevoland. Dat eiland zit sinds het droogvallen vast aan de polder, maar is nog duidelijk als ‘eiland’ herkenbaar door de taluds en bijzondere bebouwing. De resterende gebouwen uit de periode 1952-1957 vallen uiteen in twee ensembles. Aan de noordzijde het cluster permanente gebouwen van de sluis, het gemaal en de dienstwoningen, naar ontwerp van architect D. Roosenburg voor de Dienst der Zuiderzeewerken. Aan de zuidzijde het tijdelijke ‘Stenen Kamp’ naar ontwerp van architect J.S.O. Meffert voor de Directie van de Wieringermeer. Een tiental herbestemde barakken van dat kamp is inmiddels aan een tweede leven begonnen. In dit gouden jubileumjaar overweegt de gemeente een beschermde status, om zo de sfeer van weleer en de bakermat van de stad te behouden.